• + نرم نرمان در خودم     (يکشنبه 11/1/1387:: 7:0 عصر)
  • سيده

    در باغي رها شده بودم.

    نوري بيرنگ و سبک بر من مي وزيد.

    آيا من خود بدين باغ آمده بودم؟

    و يا باغ اطراف مرا پر کرده بود؟

    هواي باغ از من مي گذشت.

    و شاخ و برگش در وجودم مي لغزيد.

    آ يا اين باغ

    سايه روحي نبود

    که لحظه اي بر مرداب زنده گيم خم شده بود ؟


     


    (سهراب)


     


     



    نظرات شما ()

  • ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
    • [20/2/1387- 9:7 ص] آمدم بگويم که هستم.
    [1/2/1387- 12:48 ع] بمبي که کشت اما کشف نمي شود !
    [11/1/1387- 7:0 ع] نرم نرمان در خودم
    [29/12/1386- 6:46 ع] سال نو مبارک
    [23/12/1386- 12:47 ص] هر زن يک آدم است!
    [4/12/1386- 11:18 ص] شرحي نيست...
    [25/11/1386- 4:39 ع] هم آغوشي تا فنا
    [19/11/1386- 1:9 ع] وقت تمام... برگه ها بالا
    [آرشيو شده ها]
    آدم اينجا تنهاست...
    شما را به دوري از هوس سفارش مي کنم که هوس به کوري فرا مي خواند و آن گمراهي آخرت و دنياست [امام علي عليه السلام]
  •  RSS 
  • خانه
  • شناسنامه
  • پست الکترونيک
  • ورود به مديريت وبلاگ
    کل بازديد : 854
    بازديد امروز : 2
    بازديد ديروز : 5
    ........... درباره خودم ...........
    آدم اينجا تنهاست...
    سيده[17]
    آدم اينجا تنهاست... آمدم که باشم
     ............. بايگاني.............
    خلوت آرام من [7]
    زنانه ها [2]

     ........... دوستان من ...........
    مادرانه

     ........... لوگوي دوستان من ...........





    ............. اشتراک.............

    نام:

    ايميل:

     

    ............آواي آشنا............

    ........... طراح قالب...........